گلهای کاکتوس

برگهای گر گرفته به تابستان؛
که از پیکر,هر درخت, زنده ؛ جوشیدند در بهاران؛
و
ما چغانه زدیم؛
در جشن, پاییزان ؛
گلگونه به رخسار کشیده؛
زیر, پا لهیده ؛
چشم به راهند .
مگر برفی ببارد و تنهایشان را در پرنیانی سپید بپیچد.

ه-س
۲۸ دسامبر ۲۰۲۱
تورنتو

راستی را
که چه شهریست سپاهان, عزیز
آن کسانی که ورا
نیمه ی آباد جهان نامیدند
باید اکنون که بنامند چنان جای دل انگیز, قشنگ؛
بی گمان , کل, زمین .

ه.سارنج
پنجم, نوامبر ۲۰۱۳
تورنتو

تا ؛برگهای سبز, بهاری
از پیکر, هر درخت, زنده ؛ جوشید ؛
چغانه زدیم.
آنان؛
در جشن, پاییزآن ؛
گلگونه به رخسار کشیدند.
امروز؛ زیر, پای رهگذران ؛
لهیده اند.
مگر برفی ببا رد؛
و
روزی تنهایشان را
پرنیانی سپید بپیچد.

هوشنگ, سارنج ۱۸ نوامبر ۲۰۲۱
تورنتو

کار, دنیا همه اش وا رونست. برف می بارد ؛ به سرایی ؛ که نخواهندش؛ سیل ویرانگر, دیوار, گلین؛ سقفی از آهن نازک ؛ ورقی پوسیده؛ یا مقوای به آب, گل, هرز آب ؛ نه یکبار به سد بار ؛ گدازیده . کپری از نی تا لا ب, بخشک افتاده. زلزله ؛ نیمه شبان می کوبد؛ بهمن از کوه رود یکسره تا خانه ی بی پیکر و در . مادری می کشد از طفل یتیم . آتشی گر ؛ز دل , کوه سرازیر شود ؛ یکسره ؛ راه به آن خانه ی ویران؛ یابد . شهروا ؛ می گوید: با بانگ, رسا . ای شما مدعیان, گله مند ؛ ای شما نا شکر ان همه کس می دانید ؟ که؛ کیفر از چیست ؟ هوشنگ, سارنج ۱۵ نوامبر ۲۰۲۱ تورنتو